Erkenning

Erkenning

Gevoelens. We zijn het zo afgeleerd om ze te zoelen. Of men vertelt ons wat we zouden moeten voelen en hoe we zouden moeten voelen. Naar mijn idee een erfenis van eeuwen onderdrukking. Waar vanuit dat ook moge komen. Zelfs in het spirituele wordt je vertelt wat je vooral NIET mag voelen en dat alles vooral vanuit LIEFDE gedaan moet worden. Dat je overal maar liefde moet voelen. Ik schrijf en praat er vaak genoeg over, dat werkt dus niet. Althans niet voor mij. Ik raak daar geïrriteerd van (wat niet echt liefdevol is ;-))

Juist wanneer er zoveel onderdrukking is geweest in gevoelens, generaties lang. Is dat de erfenis die je mee draagt. Een stuk familie karma. Op zielsniveau is hier heel veel over te vertellen. Wanneer zaken onderdrukt zijn in de familie neem ook jij bepaalde zaken tot je. Je zuigt het op als een spons. En ook jij onderdrukt het weer. Want jij bent niet gezien en erkend. Jouw gevoelens zijn niet gerespecteerd. Er word je al heel vroeg wijs gemaakt dat jij te jong bent om iets te weten. Of dat je je niet zo moet aanstellen. Dat is een zielentrauma. Daar begint de eerste afsplitsing. En ben je, wanneer je dat niet weet, in je volwassen leven zoekende naar erkenning, juist bij die mensen die in de energie zo op jouw familie lijken. Terwijl het enige is wat jij hoeft te doen is erkennen. Voelen en erkennen. Benoemen wat je voelt. Niet naar de ander, maar naar jezelf. Ik voel me nu boos, verdrietig, angstig etc. Daarmee onderdruk je de emotie niet maar neemt het ook geen loopje met je. Is er niemand die verantwoordelijk gehouden wordt maar praat je tegen jezelf. Wanneer je vader en/of moeder ook deze zielentrauma bij zich draagt (en geloof me, dat doen ze), kunnen zij jou nooit op een veilige manier leren omgaan met emoties. Want zij mochten het niet voelen, dus jij ook niet. Daarnaast, ga jij je afsplitsen, omdat je er bij wilt horen (overleving) en ga jij jezelf onderdrukken maar trek je wel alles wat zij onderdrukken jouw systeem in. Daardoor kan je wellicht als kind als “probleem kind” bestempeld zijn. Maar was je lastig? Of spiegelde jij juist alles wat er onderdrukt werd in het gezin?

Erkenning. Van dat wat je voelt. Ongeacht van wie het is of waar het vandaan komt. Dat is het minst belangrijke. Jij bent hier, in dit lijf, met deze gevoelens. En je hoeft er niets anders mee dan te erkennen. Ze hoeven niet weg, ze hoeven niet beredeneerd te worden. Ze hoeven alleen maar gevoeld te worden. Benoemd te worden. En meer dan dat is het niet.

Ik zie emoties als een entiteit. Niet zoals een spook, maar een bewustzijnsvorm. Een energie. Die in het verleden een bepaalde lading heeft gekregen omdat iemand ooit bedacht dat het niet goed was, zelfs ten strengste verboden was om te voelen (zie maar wat er gebeurt binnen bepaalde strenge geloven). Je voelt je diep schuldig als je bepaalde dingen voelt of denkt. Maar dat is nu juist de verwarring. En ik vermoed dat deze emoties ook gewoon een vorm van liefde zijn, alleen met een beetje een oordeel er op. Wanneer je durft te voelen wat er zit, kan het gaan stromen. Kan het gezien worden en kan het weg vloeien of een gezonde basis krijgen in jouw systeem. Wanneer dat niet het geval is omdat je hierin niet voor jou op een veilige en fijne manier als kind in begeleid bent omdat je een boze, angstige en verwarde ouder had, dan kunnen deze emoties in jouw volwassen leven soms in het extreme naar buiten komen. En wat als jij nu die ouder voor jezelf kan zijn. Door elke emotie naar jezelf te benoemen

Ik voel….. en vul maar in. Want wanneer je hier gehoor aan geeft, erkenning, krijg je ook inzicht in wat er achter ligt. Dan pas krijg je inzicht. Niet eerder. En daarmee creëer je weer begrip in jezelf en jouw handelen. Je bent niet fout of verkeerd wanneer je zaken voelt, het is nodig dat je er eerlijk over bent naar jezelf toe. Zonder er iets mee te willen. Gewoon ervaren.

Erkenning, dat kijk jezelf geven door te benoemen wat er in je hart leeft. Wat er rond dwarrelt zonder het weg te willen toveren. Ontvang het door het een naam te geven. Door er hoorbaarheid aan te geven en je zal merken dat het een stuk zachter wordt in jouw lijf wanneer je dit gaat doen…...

Deborah <3

Terug naar het overzicht.