Take it how it resonates

Take it how it resonates

Niet alles wat er gezegd wordt of geschreven wordt resoneert met jou. Misschien alleen voor dat moment, misschien wel voor een hele lange tijd. Hoe dan ook is het altijd van belang dat je telkens weer bij jezelf te raden gaat, is dit voor mij? Voelt het licht of voelt het zwaar.

Het kwam zo mooi ter sprake deze week doordat ik een leuke mail kreeg van een lief iemand die zei, ik zou dat woord kiezen, maar ja wie ben ik. Met andere woorden, wat ik zeg heeft geen waarde. Althans zo las ik het. Misschien bedoelde ze het anders. Ik zei; jij bent die en die en dit woord past jou beter. Ze lachte, zoals ik weet dat ze kan doen. Want het is een heerlijk mens.
Maar ze deed me beseffen dat het zo belangrijk is dat we onze eigen waarheid leven met de frequentie die op dat moment bij ons past.

Nu heb ik een bepaalde allergie voor van die “spirituele woorden” zoals EGO, Innerlijk kind, Omarmen. Het voelt voor mij heel vaak dat men maar iets roept maar niet zo goed weet wat er mee bedoeld wordt. Daarbij voelen deze woorden voor mij als iets beperkend. Maar nogmaals, mijn waarheid. Dit resoneert voor mij. Als het niet resoneert, is het niet jouw waarheid en is dat ook helemaal prima. Mag je helemaal omarmen ook ;-).

Als iemand zegt, ja maar dat doet mijn EGO. Dan denk ik gelijk, hmmm, dat is een beetje de verantwoording afschuiven. Maar ook, het niet erkennen van pijn of patronen. Het ego bestaat niet in mijn wereld en ik kan er niets mee als iemand dat zegt, dat is mijn ego of mijn ego doet dit of dat. Het innerlijk kind, ook zo iets. Hoezo zit er een kind in mij? Ik ben toch alles. Alles leeft toch in mij en zit in mij. Het zijn allemaal onderdelen, die men gaandeweg een naam heeft gegeven om het wellicht wat duidelijker te maken. Ik zie het liever als patronen, pijn. Energie dat zich vast heeft gezet en waar geen beweging zit. Niet gezien, niet erkende delen. Gevoelens die geen toestemming hebben gekregen er te mogen zijn. Het voelt voor mij als toch weer een richtlijn om mijn innerlijk kind de godganse dag te omarmen zodat mijn EGO zich er niet meer mee kan bemoeien. Zodat ik vredig kan zijn met alles wat er is en in liefde kan zijn met alles en iedereen.

Nou neem mij niet kwalijk maar ik ben ook wel eens niet in liefde. Is dat dan EGO? Of is dat gewoon een gevoel wat ik op dat moment toon. Ben ik dan fout of verkeerd wanneer ik dat doe? Voor mij voelt dat niet zo. Voor mij voelt het juist heel liefdevol om mezelf de ruimte te geven te voelen wat ik voel. Wat het ook is. En je kan het er mee eens zijn of niet. Alles is oke zolang we elkaar maar respecteren daarin. Ik hoef jou niet te overtuigen van mijn waarheid en jij mij niet. Open en eerlijk communiceren en het beestje bij de naam noemen. Woorden geven aan dat wat er in ons leeft. Dat is voor mij heling, liefde en leven. Maar ook dat je altijd, altijd altijd kiest voor wat resoneert met jou. Alles heeft een frequentie dus ook de woorden die je kiest. En het ene woord past jou beter dan het andere woord. We houden ook niet allemaal van dezelfde muziek, of van hetzelfde eten. Dus waarom zouden we dan wel allemaal dezelfde woorden gebruiken terwijl ze helemaal niet aansluiten bij ons Zijn? Hoe kunnen we in vrede naast elkaar leven als we niet weten wie we zijn of dat we elkaar moeten overtuigen van dat wat wij vinden de juiste weg is. Jij kan alleen maar weten wat de juiste weg is voor jou door te voelen. Welke trilling is voedend voor jou? Welke trilling kost je energie? En dat het de ene dag dit is en de andere dag dat, is heel “normaal”. Maar ook dat is weer per dag verschillend. Want jij bent ook niet iedere dag hetzelfde. Je wisselt ook van gedachten, emotie, of gevoel. Dus daarin ook van wat er dus resoneert. En dat is echt helemaal prima. Dat maakt jou geen slecht iemand. Je doet er juist goed aan om goed voor jezelf hierin te zorgen door ruimte te maken voor alles en alles en alles. En als je zaken niet kunt benoemen, voel dan gewoon in je lijf. En benoem dat. Hoe voelt het? Wat voor gevoelens roept iets op. Wat voor gevoelens roept deze blog bij je op? Voel en ervaar. Je bent hier om te ervaren maar dat kan je alleen doen door het toe te laten en jezelf de ruimte te geven te ontdekken wat werkt voor jou.

Misschien ben ik wel een dwars iemand want ik hou er van om lekker dwars te zijn als ik weer iets tegen kom waarvan ik denk, oh dat is weer zo’n woord wat je in alle boeken al leest. Uniek zijn heeft te maken met het kiezen wat jou past. En niet alles past jou wat mij past en andersom. Dat is het mooie en het leuke aan alles. Die ontdekking. Elke dag weer.

Liefde voor jezelf, ook weer zo’n woord. En ik gebruik hem ook veel. Maar mijn waarheid is dat liefde voor jezelf is dat je ook gewoon toestaat even geen liefde voor jezelf te voelen. We kunnen liefde willen zijn, maar soms is dat er gewoon even niet. Punt. Verder hoeven we daar niet zo heel veel toestanden van te maken. Dit is even wat het is voor NU en het hoeft verder NU niet te veranderen. Want ook daarin kan jij jezelf weer gaan veroordelen als je niet continu liefde voelt.

Ik blijf er bij dat benoemen het grootste geschenk is wat jij jezelf kunt geven. Dat eigenlijk alles liefde is maar dat wij er gewoon oordeel op hebben zitten. Dat zelfs het donkerste donker liefde is. En ook daarin, wat is liefde eigenlijk? Wie weet nou werkelijk wat het woord liefde inhoudt? Ook daar zijn miljoenen boeken over geschreven. Voel wat resoneert met jou, elke keer weer. En weet dat het altijd juist is. Dat je dat nooit fout of verkeerd kan voelen. Want jij resoneert op jouw frequentie, in jouw realiteit op jouw manier…..hoe kan dat ooit fout zijn?

Deborah <3

Terug naar het overzicht.